แด่ผู้ชายที่หล่อที่สุดในโลก
posted on 04 Dec 2011 06:44 by randolphrenสวัสดีครับ กลับมาพบกันอีกครั้งหลังจากที่หายหน้าหายตาไปนานมาก
(ตั้งแต่เดือนกุมภาฯนู่น! )
วันนี้ได้ฤกษ์งามยามดีที่จะได้กลับมาสู่บ้านหลังที่มีชื่อว่า "exteen" อีกครั้ง
เพราะนอกจากจะเป็นวันอาทิตย์แห่งชาติแล้ว วันต่อมาก็ยังเป็นวันพ่อแห่งชาติอีกด้วย
แล้วก็เป็นธรรมดาของชาวโลกเชื้อสายไทยหลายๆท่าน
ที่จะกลับไปเยีั่ยมหรือแสดงความรักอะไรซักอย่างกับบุพการีเพศพ่อของตน
.
.
.
.
.
อาจจะเหมือนกันกับวันอื่นๆ ที่ผู้คนพา คนในวันสำคัญ ออกไปทำกิจกรรมอะไรต่างๆด้วย
วันแม่ก็พาแม่ออกไปซื้อของ วันพ่อก็พาพ่อออกไปกินข้าว...
หรือแม้กระทั่งวันวาเลนไทน์ก็พา"คนรัก"ออกไปทำอะไรต่อมิอะไรด้วย (ชอปปิ้ง,ดูหนัง อย่าคิดลึก)
วันนี้ ก็เป็นวันพ่ออย่างที่เกริ่นมา...
ตัวจขบ.ก็อยากจะแปะอะไรๆที่เกี่ยวกับพ่อซักหน่อยคงจะพอได้
และมันคงไม่รกหูรกตาประชาชีเท่าไหร่นัก(ล่ะมั้ง)
เป็นการ์ตูน4ช่องล่ะ...(ถ้าไม่เห็นเป็น4ช่องก็พยายามดูให้เป็น4ให้ได้ละกัน)
.
.
.
วันพ่อ
เอ้า! ยิ้ม............
พ่อมักจะบอกให้ผมยิ้มเสมอตอนเวลาท่านถ่ายรูปให้
แต่ทุกสิ่งย่อมเปลี่ยนไปตามกระแสเวลา
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
หนึ่งปี...
สองปี.................
หกปี................
สิบปี............................................
.
.
.
.
วันเวลาเปลี่ยน อะไรๆมันก็เปลี่ยน
...........แต่ผมยังคงยิ้มเสมอ
..........
...........
ผมยังยิ้มเสมอ......
เพียงแต่สิ่งที่ทำให้ผมยิ้มในช่วงเวลานี้ไม่ใช่คำพูด"เอ้า!ยิ้ม" ของพ่ออีกต่อไป
...............
.
.
.
.
ผมรู้ว่า....
...เมื่อเราโตขึ้น สิ่งที่ทำให้เรายิ้มเมื่อตอนเด็ก กับสิ่งที่ทำให้เรายิ้มตอนนี้มันช่างต่างกันเหลือเกิน
บางทีผมก็ฉุกคิดอยากกลับไปหาพ่อ.....
อยากกลับไปฟังเสียงที่ฟังแล้วอบอุ่นทุกครั้งเมื่อยังเด็ก
...........
..........เสียงที่คอยปกป้องเรา เมื่อมีใครมาทำอะไรไม่ดีกับเรา
............
.............เสียงที่คอยดุเราเมื่อเราทำผิด
............
.......
...
.........................เสียงของพ่อ
วันพ่อปีนี้....ผมอยากได้ยินเสียงของพ่อ.........
..........
อยากทำให้พ่อยิ้มเหมือนกันที่พ่อทำให้ผมยิ้มเมื่อตอนเด็กๆ
...แต่มันไม่มีอีกแล้ว...............................
ผมกลับมาแล้วครับ
.
.
.
.
.
....
...
.......
-----------------------------------------------------------------
..................
อ๊ะ ก่อนอื่นต้องบอกว่าเจ้า4ช่อง(?)ข้างบนนี้นี่ไม่ใช่ชีวิตผมนะครับ
เตี่ยผมยังแข็งแรงดี (แล้วหน้าผมก็ไม่ได้ดูดีขนาดนั้นด้วย ฮาๆ)
แต่ก็จะให้พูดก็พูดเลยละกันฮะ ถึงแกจะบอกว่าแข็งแรงดี แต่เอาจริงๆก็บ่นปวดหลังบ่อยเหมือนกัน(ซึน)
แถมยังเคยถูกหามขึ้นรถพยาบาลเพราะอาการหลังเคล็ดอีกต่างหาก
(แต่วันนี้จะกลับไปนวดหลังแข็งๆนั่นล่ะ! 
)
)................................................
ผมเขี่ยไว้สองรูปฮะ รูปหนึ่งคือไอ้เจ้าแผ่นข้างบนนี่แหละ
ส่วนอีกแผ่นนึงผมตั้งใจวาดให้พ่อผม...............
พ่อผมเก่งมากเลยนะ ส่งเงินดูแลผม พยายามให้ผมมีความสุขได้ด้วยตัวท่านเอง
เพราะคุณแม่ผม ท่านเสียไปเมื่อผมอายุ 2 ขวบ
พ่อก็ฝากผมไว้กับคุณย่า
และชเวลามาเยี่ยมก็ชอบมาแอบกระซิบกับผมไม่ให้คุณย่าได้ยินเป็นประจำว่า
"รักคุณย่าให้มากๆนะ"
แล้วพ่อก็ขับรถกลับไปทำงานที่ขอนแก่น...
ในขณะนั้นคุณย่าก็ชอบมากระซิบให้ผมฟังตอนพ่อกลับไปทำงานแล้วเหมือนกัน
"เจ้าหนึ่ง.... รักพ่อแกให้มากๆนะ"
(นึกถึงทีไรยิ้มทุกทีแหละน่า)
หลังจากนั้นก็เลยไปหยิบรูปพ่อสมัยหนุ่มๆขึ้นมาดูครับ
ตอนมองแล้วคิดถึง อยู่ดีๆคำนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวครับ
แด่ผู้ชายที่หล่อที่สุดในโลก
ผมรักพ่อครับ